BİR SAYGI DURUŞU...

 

Ankaragücü ve Fatih Terim...  Saygı duyulacak anıları olan bir öykü bu... Futbolu bıraktıktan sonra ikinci kariyeri için yolculuğuna orada başlamıştı Fatih Hoca... Anlattığına göre, o dönemin en başarılı bürokratları ve işadamlarının yönettiği kulüpte son derece rahat çalışmış, bilgisini de birikimini de orada geliştirmişti.

Hocalıktaki ilk göz ağrısıydı Ankaragücü...

Dün fikstür ve kader, onları çok dramatik biçimde buluşturdu...

Transferi yasaklanmış, kadrosu dağılmış, ıslak formalarını değiştirecek yedekleri bile tükenmiş Ankaragücü, lig sonuncusu olarak geldi eski hocasına... Hoca da ligin lideriydi. Liderle sonuncu, zenginle yoksul, çok güçlü ile çok zayıfın karşılaşmasına nasıl “maç” diyebilirdik ki!

Fatih Hoca, Antalya’da “Bu yıl çalışmıyor olsaydım, Hakan Kutlu’ya yardımcılık yapardım” dedi, TSYD seminerinde... Hepimizi duygulandırdı.

Arena’daki 11’lere baktığımızda, Ankaragücü’nün “elde kalan” gençlerine, “eldeki” gençleriyle, “eldeki” alternatifleriyle bir karşılama yaptı Fatih Hoca...

Rakibini ezmemek, fazla hırpalamamak için Selçuk’u, Melo’yu, Ujfalusi’yi, Hakan Balta’yı yanına oturttu... Çağlar’ı, Gökhan Zan’ı, Ceyhun’u, Sercan’ı sürdü sahaya.

Elinden geldiğince, maçı maça dönüştürebilmek için, daha dengeli bir mücadele için böyle bir tercih yaptı...

Ankaragücü’ne gereken saygıyı, olabilecek en sportmen duygularla gösterdi.

Galatasaray taraftarı da öyle!

06’da konuklarına destek verdiler... 58’de beyaz mendil sallayarak “İspanyol usulü” TFF’yi protesto ettiler, istifa talebi sundular. Beyaz mendiller sallanırken, Ankaragücü de çoktan beyaz bayrağını çekmişti...

Umutları tükenmiş, hedefleri kaybolmuş, sonunculuğa saplanıp kalmış takımın elde kalan son delikanlıları, artık sadece onurları için oynuyorlardı. Sadece kazanmaya endeksli futbol kültürümüzde unuttuğumuz değerlerin veda maçıydı sanki bu.

Yine de futbolun adaletine uygun bir maç izledik. Galatasaray beklenen farkı yarattı, dörtledi!

İki takımın hocalarını, futbolcularını, golcülerin hepsini kutluyorum... Sadece Elmander’i merak ediyorum...

Acaba kıyamadı mı?

---

 

• KAYNAK: Milliyet Gazetesi – Attila Gökçe